ابن سليمان » ، « عباس » « 1 » را مأمور به محاربه نمود ، با مرافقت جمعى ديگر از « امراء عباسين » ، و در روز « ترويه » ، در « وادى فخ » تلاقى فريقين دست داد ، و انصار آن بزرگوار منهزم شدند ، و آن بزرگوار به درجه رفيعه شهادت فايز گرديد ، و يك صد و هفت نفر از اصحاب او در آن روز شهادت يافتند ، و شش نفر اسير شدند ، سه نفر آنها را « هادى » حضوراً به قتل رسانيد ، وقتى كه سر آن بزرگوار را نزد « هادى » آوردند ، با امراء بدرويى كرده و گفت : چنين مفاخره مىكنيد ، مثل كسى كه سر كافرى آورده باشد ، و مواجب آنها را قطع نموده ، و اموال بعضى را ضبط نمود . در فضيلت « شهداء فخ » ، اخبار از طريق خاصه بسيار است ، از آن جمله حديثى كه « ابوالفرج اصفهانى » در « مقاتل الطالبيين » نقل مىكند ، عن « زيد بن على » قال : انتهى رسولُ اللَّه صَلّى اللَّه عِليهِ وَ آلهِ و سلَّم إلى موضِعِ فَخٍّ ، و صَلّى بأصحابِهِ بِهِ صَلاةَ الجنازةِ « 2 » ثمّ قال : « يُقْتَلُ هاهُنا رَجُلٌ مِنْ أهْلِ بَيْتي في عُصابةٍ مِنَ المُؤمِنينَ يُنْزِلُ لَهُمْ بِأكْفانٍ و حَنُوطٍ مِنَ الجَنَّةِ تَسْبِقُ أرْواحُهُمْ أجْسادَهُمْ إلى الجَنَّة » . و احاديث ديگر هم در فضيلت آن بزرگوار ، و شهداء در ركاب او كه اجر دو شهيد دارند بسيار است ، از اسخياء ناس بوده است ، در سفرى كه « بغداد » رفت ، « مهدى عباسى » چهل هزار دينار به آن بزرگوار بخشيد ، و آن بزرگوار تمام را بر فقراء قسمت فرمود ، و وقتى كه از « بغداد » بيرون آمد ، لباسى كه در بر فرمايد نداشت . و نيز در « مقاتل الطالبيين » است ، كه بستانى آن بزرگوار به چهل هزار دينار بفروخت ، و بر در سراى خود نشسته بود كه دنانير را به وى آوردند ، در همان جا ، همه را بر فقراء تسليم فرمود و دينارى با خود به حرم سراى نبرد - سلام اللَّه عليه و على اجداده الى يوم القيامه - و از آل « ابى طالب » به روايت صحيح هشت نفر در ركاب آن سرور به شهادت رسيدند ، يك نفر از « بنىالحسين » و يك نفر از « بنى حسن » بودند ، « عبداللَّه بن عمر بن الخطاب » هم ، به روايت « ابن اثير » در « وادى فخ » مدفون است - و اللَّه العالم - .

--> ( 1 ) - عباس بن محمد از عموزادگان هادى عباسى و يكى از سران لشكر بنى عباس ( 2 ) - مقاتل الطالبين : ترجمهء فارسى / 400 ، مصحح محترم عالم فرزانه آقاى على اكبر غفارى در ذيل كلمهء « صلاة الجنازه » مرقوم داشته‌اند : به نظر مىرسد كه صلاة المجتاز بوده و تصحيف شده و مراد نمازى است كه مسافر به اختصار مىخواند .